Editörün Seçtikleri Sinema

Körlük Üzerine Notlar,Bana Gözlerimi Ver

Körlük Üzerine Notlar,Bana Gözlerimi Ver

2016 Yapımı Belgesel

Akademisyen ve teolog John Hull’un sesli günlüklerinden uyarlanan film,onun yavaş yavaş ilerleyen kör olma sürecinin izlenimci bir anlatımını sunuyor.

Yönetmen Peter Middleton

John Hull, çocukken bir hastalık geçirir.Yavaş yavaş görme yetisini kaybeder.Ama bu durum onu hayattan koparmaz.Hayata karşı bir direnç gösterir.Bir gün bir teyp ve kaset alır.Bir de mikrofon.Deneme çekimleri yapmaya başlar.Bir salı günü kayıt yapar.

Yaptığı ilk iş,kitapları kendisi için okuyacak ve kaydedecek insanlardan bir ekip oluşturur.Otuz kişi onun için birarada çalışmaya başlar.Kitaplar,kaset olarak geri dönüyordur.Yüzlerce kaset.Bunu,hayat değiştiren bir tecrübeydi diye anlatır.

Gözlerindeki görme hissi kaybolana kadar,ruh hali değişmemiştir.Son gördüğü bir kilise kulesi olur.İki yıl sonra notlar olmadan ders vermeyi öğrenir.Körlük hakkında düşünmeye başlar.Körlüğü anlamasaydım,beni yenerdi,der.

Birinci kaset ve birinci kaydını 21 Haziran 1983 yılında yapar.Yaklaşık üç yıllık körlükten sonra,zihin galerisindeki resimlerin bir miktar sönükleştiğini fark eder.Çok iyi tanıdığı mekanlar,sevdiği insanlar,Avustralya’daki gençliğine ait hatıralar… Bir müddet sonra eşinin nasıl gözüktüğünü rahatça hatırlayamaz.Fotoğraf anılarının daha kolay hatırlandığını fark eder.

Bir gün kızı şöyle der:”Babacığım,ağlasaydım ve gözyaşlarım gözlerine düşseydi tekrar görebilir miydin?” John Hull körlüğü için kişi ,küçük teknikler geliştirerek ,bu şeyle savaşıyor,der.Aşinalık,öngörebilme,aynı nesneler,elin yaptığı aynı küçük hareketler.Kişi,kendisine bir çevre kurmalı.Bir çalışma,bir oda,bir yol,bir geçit.Kendisinin ilan edebileceği bir bölge.

Bu paragrafta herkes kendisine bir anafikir çıkarabilir.Etrafımızın kör olduğu,görmediği bir dünyada John Hull gibi gerçek bir kör olmasak da bir dünya kurduk.Belki kitap dolusu bir oda,bir resim ve bir fırça,belki de izlenilecek ve not edilecek belgeseller,filmler… Salonumda otuza yakın çiçeklerim.Her gün onlarla konuşmalarım,dertleşmelerim…

John Hull,çalışırken kör olduğunun farkına varmıyor.Ben çalışırken tüm öğrencilerim fikir,içerik ve dilden oluşan dünyama girmeliler,diyor.John Hull’un izlenimsel belgeseli uzayıp gidiyor.Vicdan körlüğümüzün,duygu körlüğümüzün olmadığı bir dünyada ,çıplak gözle hakikatleri görebilmek ümidiyle!

Yazar hakkında

duru kurugül

duru kurugül

Yorum yaz