Son / Acil Haberler

Son/Acil Haberler #4

Çocuk şehrin çarşısında yürüyordu. Her yer “en büyük parti bizim parti” türü reklamlarla doluydu. Çocuk “parti” nin ne demek olduğunu anlayamıyordu. Afişlerde takım elbiseli, kravatlı, geniş göbekli adamlar çelikten bir gülümseyişle bakınıyorlardı. Bunlara da “siyasetçi” deniliyordu. Hepsi de bas bas bağırıyorlardı: “En büyük parti bizim parti.”

Çocuk bu günlerde parti, siyaset, siyasetçi, demokrasi kelimelerini çok çok duyuyordu. Yoldan geçen birine parti’nin ne demek olduğunu sordu: “En büyük çıkar amaçlı suç/suz örgütü” dedi adam. Çocuk pek bişey anlamadı.

Çocuk bi başkasına siyaset ne diye sordu. Adam; “Çok yüzlü insanlardan kurulu bi tiyatro” dedi. Çocuk bu tiyatroyu sevdi. Bi başkası da siyaset için; “Çözülmek amacı güdülmeyen sorunlar üstünden kar sağlama amacı ile yapılan eğlence türü.” dedi. Çocuk bu eğlenceyi de sevdi.

Çocuk siyasetçi kelimesini sordu bir başkasına. “önden aslan görünümlü, arkadan tilki görünümlü olan kurnaz, dalkavukluğu iyi beceren insanların daha başarılı olduğu meslek grubu.” dedi adam. Çocuk bunu da anlamadı.

Demokrasi’nin ne demek olduğunu sordu çocuk. Biri; “Halkın kendi kendisini yönettiğini sanmasına yarayan oyun.” dedi.

Ötelerde takım elbisesi, kravatlı ve şişmiş göbekleriyle birileri hala bağırmaya devam ediyorlardı: “En büyük parti bizim parti.”

Çocuk, örgüt, tiyatro, eğlence, kurnaz, dalkavuk, oyun kelimelerini birleştirdi. Güldü büyüklerin haline. Bu büyüklerin kendi kendilerini kandırmak, eğlendirmek için ne kadar çok yalan bulabildiklerine şaşırdı. Tiyatro kelimesi dünyasında bir daha yerini buldu.

Yazar hakkında

Editör

Editör

Yorum yaz