Editörün Seçtikleri Şiir

Sonbahar, Etekler ve Ben

Eteklerini savurdu sonbahar
Eteklerimin süpürdüğü
Sarı yaprakları topladım
Sarı yapraklardan ben bugün
Şiirler yazdım sayfa sayfa
Oyuncak bebeklerime,
Yanımda dikilen kirli kediye,
Anneme,
Sen aklımın ucundan bile geçmeyesin diye
Aklımın ucunu kemiren minik fareye,
Güneş’e -Güneş olduğu için-
Göğe – başımda durduğu için-
Şiirler yazdım…
Eteklerini savurdu sonbahar
Ben kestim eteklerimi üç makas darbesiyle
Toza çamura bulanmasın,
Süpürdüğü her yaprağı şiir sanmasın,
Hışır hışır şarkılar
Dilime dolanmasın diye…
Pişman oldum.
Eteklerini savurdu sonbahar,
Çıplak bacaklarımı yaladı
Telâşsız bir rüzgar.
Ben zamanın karşısına dikildim.
Sandım yatağımı toplamamışım annem hastayken
Yahut yem vermeyi unutmuşum dilsiz balığıma,
Balık katili olmuşum!
Öyle kabahatliydim!
Yeni bir etek istedim.
Yüzüm yoktu,
İstedim.
İstedim ki allı pullu olsun,
Çıngıraklar sallansın ben yürürken
İstedim şiirler yazsınlar eteğime
Puslu havalardan,
Toprak kokusundan
Sonbahar gelince…
Ben zamanın karşısına dikildim.
Pişmandım hem kabahatliydim,
Yüzüm yoktu ben yine de istedim.
Elime bir iğne bir iplik tutuşturdu.
Eteklerini savurdu sonbahar,
Zamanın iğnesi parmağıma battı,
Bir damla kan parmağımdan
Gül rengi kumaşa aktı.
Dağıldı.
Mevsimlerce.
Ben eteğimi dikerken…

Yazar hakkında

Zehra Erkoç

Zehra Erkoç

Yorum yaz