Şiir

HERCAİ

İçimde kaldı,kırık ve paramparça sen.

Ölemiyorum,ama,ölümü soluyorum günden güne.

Cehennemi yaşıyorum,diri diri hissederek.

Nasıl zor yaşıyorum,nafile ki bihabersin bundan.

Çünkü benim olmayacak şekilde el oldun,bana.

Dönmeyeceksin biliyorum,gelmeyeceksin düşlerime.

Ezberimsin silemiyorum aklımdan,yakıyorsun canımı.

Hatıraları yıkayıp devam ediyorum,tek kalple yola.

Nereye kadar bilmiyor şükrediyorum,yıkıla yıkıla.

Kahkalarına mezar oldum,parça bölük.

Sendin,pervane misali sandığım ve yandığım.

Hayatımın en ücrasına yerleştin,kalkmamak üzere.

Ama yıkıldım,dayanamıyorum daha fazla.

Sana uymuyorum,bağır bağır anlattığın ben.

Sen de herkes gibi aldandın,solacak olan güllere.

Dikendim ben oysa,ebediyen var olan.

Artık sevmiyorum seni,ben sadece yazlarımdaki seheri seviyorum.

Sana armağan ediyorum, baharda açan kardeleni.

Ben,kıştaki hercai olarak yok olmayı sevdim,sensiz.

Yazar hakkında

Mühteber Yılmazsoy

Mühteber Yılmazsoy

Yorum yaz