Edebiyat Şiir

Bir Fotoğrafın Anlatamadıkları

Eskimesine izin vermek istemediği zamanların bir hatırası

Tutup elinden götürmek istediği o çocukluğunun imzası

Eğer henüz yorulmamış bir kalbi alabilse çocukluğundan

Sanki zaman hiç geçmemiş gibi aradan

Şu hayat denen ziyaretin makbulü olmazdı o zaman kısası

Şimdi sek sek oyununa verdiğim aradan

Ne güzel olurdu çizgilerle dolu bir ödeve başlaması…

 

Ararken arkasına saklanmak için bir çocukluk zırhını

Acaba fark etmenin zamanı değil midir; elimden gidenlerin benim tarihime yazıldığını

Ben, ben olmayı bırakmasam; verebilir miydik bir şeye “elimden giden” tanımını?

Gözlerimi kapatsam, zaman sanki bir çizgi, istediğim yönde giden kalbimi, kendi tarihimde yol alan o beni; kabul edemezdim gerçek saymamanı

Eğer gerçekliğe de karışamayacaksak neden yazdık ve okuyoruz onca insanın kitabını

Neden sormuştu o deli bana daha ellerimin boş kaldığı ikinci hafta ‘alıştın mı’

Gerçeklik acı değil de sanki biz bilmiyoruz yapmasını.

Önce biraz suda bekleteceksin, yoksa tutmuyor kıvamı

 

İçinde gezerken tutmayan dalgalar ve deniz

Bir fotoğrafa çekemesek de kalbimizi kalsa şu makineler ruhu göstermeye aciz

Biz istedik mi, varız, biriz

Ve ne güzellik varsa tutabilir içimiz!

 

Yazar hakkında

Rumeysa Kaya

Yorum yaz