Şiir

ADÂLET-İ MAHZA

ADÂLET-İ MAHZA
Menekşe, gülkurusu bir gökyüzü altında
Saat tam onsekizi vurduğunda
Sarı paltonu omuzuna aldığında
Bu şehrin kaldırımlarını terk ettiğinde
Umulmaz, kalbe sığmaz bir dert açtın yüreğime.
Ey Adâlet
Sadece ama sadece seni düşünüyorum
Şimdi bu şehirde zalimler adımlıyor bu kara kaldırımları
Sen gittin gideli geceler bana hüzün
Sen gittin gideli garibim, yalnızım
Kabirler bana kurtuluş
Parklarda, bahçelerde bebeklerin minik ellerinin yerinde
Kadavra olacak eller yüzler var.
Kaldırımlar soğuk ve karanlık zalimler gibi.
Zalim zabitler mi sarmış afâkı?
Yoksa şimdi kelpler mi bekçilik yapıyor?
Şehirlerde karanlık kaldırımlarda
Zaten değil mi ki müdâhinlik
Yıkan tertemiz kalpleri, vicdanları.
Aynalar, gerçek yüzlü aynalar
Öfkem şimşek kadar hızlı
Cehennem kadar kızgın
Deprem kadar sarsıcı
Ey Adâlet
Bir gemide on cani bir masum dahi olsa
O gemiyi hiçbir hukuka göre gark edemezsin
Bir hanede on cani bir masum dahi olsa
O haneyi hark edemezsin dememiş miydin, Ey Adâlet
Ey Adâlet-i Mahza’yı yaşayan Ey Alî
Bir gün bizde yaşayabilecek miyiz?
Nefes alabilecek miyiz?
Tekrar o güzelim menekşe, gülkurusu
Gökyüzünü görebilecek miyiz?
Ne yapsam geçmiyor, azalmıyor, bitmiyor öfkem…
Kan kusuyor-um geceler-i
Ey Adâlet
Sensiz geçen ömrü ben neyleyim
Sensiz olan zamanda
Nicedir zaten ölü değil miyim?
Zalim zabitler mi sarmış afâkı?
Yoksa kelpler mi bekçilik yapıyor?
Zaten değil mi ki nevm-i gaflet
Yıkan inci tanesi sineleri, gönülleri
Bu acılar içinde kalbimin sesi
Amud-u nurâni sarsılmaz diyor
Sivrisinek tantanasını kesse
Balarısı demdemesini bozsa
Sizin şevkiniz hiç bozulmasın
Hiç teessüf etmeyiniz
Hakaikın esrarını ihtizaza veren
Musika-i İlahiye hiç durmuyor
Mütemadiyen güm güm eder.
Sier mağlup olmuş memuruysa tarumar
İmtizacından haklar Hak ile yeksan
Necat ver bize ey Adil-i Mutlak, Ey Alî…
Rumuzi
14/09/2018

Yazar hakkında

REMZİ ASILSOY

REMZİ ASILSOY

Yorum yaz