Genel

PANDORA’NIN KUTUSU

Umudu tanıyanınız var mıdır acaba?

O ki fakirin ekmeği,

Zenginin saçmalığı,

Pandora’nın merakı,

Zeus’un pişmanlığı,

Belki de insanlığın sonu.

Umut;fakirin suyu,yaşam kaynağı,

Zenginin ise hayat boyu dökeceği gözyaşı.

İnsanlık korkarak saklanmıştı,yeryüzünde.

Çünkü merakına yenik düşmüştü Pandora.

Gökyüzü bi kara deliğe bürünmüştü adeta.

İnsanlığın koruyucusu: “LANET BU!” diyebildi.

Tüm duygular insanlığa doğru yaklaşmıştı.

Bu duyguların iyi olacağını sandılar.

Kimileri tanklar,tüfekler,pimi çekilmiş bombalar ürettiler.

Kimileri de boşa kürek çektiklerini anladılar.

Yaptıklarını üzerine denek olarak kullandılar.

Sonra bunların duygu olmadığını, kötülük olduğunu anladılar.

Canları yana yana…

Bu kötülüğe karşı koyacak güç aradılar.

Sonunda Zeus’a gitti,insanlık, tanrılar ve de Pandora.

Ateşi çalan tanrı kendinden utandı.

Zeus zaferi kazanmışçasına haykırıyordu;

Lakin, bir taraftan da yüreği buruktu.

İnsanlığın koruyucusu,koruyamadığı insanlık için istifa edecekti.

Pandora’yı yaratan tanrı, kadına dair ne varsa yaratmaktan vazgeçti.

Kutudan umudu çıkarma şerefini aldığı için heyecanlıydı Pandora.

Sonunda o ân gelmişti.

Kutudan hasretle kanatlandı büyük dev,mutluluk.

İşte uçuyordu,insanlık büyük bir çoşkuyla eşlik ediyordu.

Artık kötülüğe karşı savaşacak gücü bulmuşlardı.

Bir daha kaybetmemek üzere…

 

 

Yazar hakkında

Mühteber Yılmazsoy

Mühteber Yılmazsoy

Yorum yaz