Genel

MELEĞİM

MELEĞİM – I
Başlangıçların sonu var diyorsun
Biz henüz başlamadık ki
Bu ilk soluklanışım gözlerinin gölgesinde
Kuytu ormanlarca serin
Bu ilk yıkanışım gözbebeklerinde
Okyanuslara inat…
Sonsuz ilklere gebe bu sevgi
Muhabbetin, gözlerin ve sözlerin,
Ayrılıktan korur bizi bir tanem
Dağıt hüzünlerini gözlerin gülsün
Yaşamak seninle güzeldir
Her şeye rağmen
Hoşgörü, gönlünden gelen bahardır
Fırtına sonrası durulur her deniz
Silinir acılar, kalmaz hiçbir iz
Yeter ki bitmesin son umudumuz
Her kış sonrasında bahardır gelen
Geceler gündüzlere, kışlar baharlara kavuşur da,
İki âşık birbirine neden kavuşamaz ki?

MELEĞİN – II
Kalbiyle senden mâ’dâ
Hiçbiri
Kalbimde kayda geçmedi
Ama ey dilber…
Kalbime yazdın,
İsmini, esmer güzeli diye
Ama bir kopukluk var
Ruhumda hissettiğim
Anlatılmaz bir şey bu
O kadar karmaşık ki
Bir yerden tutamıyorum zamanı
Bazen öyle kayboluyor ki
Var mıyım yoksa bir gölge miyim
O kadar derinden ve yoğun
Anlatamıyorum
Ama…
Yalnızca bir şeyden eminim
Seni seviyorum
Küçük bir kuş gibi ürkek
Bir kar tanesi kadar beyaz
Yaşamak kadar zor ve güzel
Aşk kadar anlamlı
Güneş gibi sıcak,
Su gibi berrak
Bir bebek kadar masum
Ve
Sevgi kadar vazgeçilmezsin
Sevgi emek ister
Sevgi güzellik ister
Sevgi fedakârlık ister
Sevgi özgürlük ister mi?
RUMUZİ (1994)

Yazar hakkında

REMZİ ASILSOY

REMZİ ASILSOY

Yorum yaz