Deneme Editörün Seçtikleri

Sessizliğin Adı Var

Bende sessizliğin adı vardır. Bende sessizliğin tadı vardır. Gözlerinin karasındaki yalnızlığa özlem, hasret, aşk vardır. Bir yangından geriye kalan kül misali savruluyor hayatımız. Bir o yana, bir bu yana kuru yaprak misali rüzgarın önünde yalpalayarak, hayatı bir ucundan yakalamaya çalışıyoruz.
Sensizken kalabalıklar içinde dahi yalnızlık çekiyorum. Acılarımı, sevinçlerimi bir sen anlıyorsun, bir sen dinliyorsun. Belki yoksun belki de hayalsin benim için. Yaşadığına inanmak ve kaybettiğini zannettiğin bir anda yeniden bulmak.
Sevgisiz bir hayatımı, acılarımı, hüzünlerimi, sensiz geçen günlerimi sana hediye ediyorum. Bilmezsin, sensiz günler ve geceler ne kadar sancılı geçerdi. Giden sevgililerin ardından, gözyaşı dökülürdü ince ince…
Bazı geceler yüreğimde ince bir sızı olup için için kanardın, sonu gelmez düşlerime ve hayallerime. Gerçekler ne kadar acıysa, hayaller de bir o kadar yalan olurdu bir müddet sonra. Bilmem ne kadar sevdin, seni sevdiğimi derinden hissederek ve sezerek. Ne kadar anlatsam da kabul etmez bu deli yürek, seni sevmenin eziyet ve cefa getireceğini.
Sevmek bile bile kendini ateşe atmak, bile bile acılar içinde yanmak ve kavrulmaktır. Sonu gelmez mutluluklar bizim olacak dediğimiz bir anda elimiz bomboş kalıyor ve iki yanına düşüyor. Mutluluk dudaklarda bir tebessüm, gözlerde bir ışıltıydı belki de! Bu hikaye de böyle yazılmıştı. Zamanın gerçekliğine uyularak, yaşantımıza kazınmıştı.
Sözler, duygularımızın tercümanıdır. Hayat tecrübemizin dile gelmiş halidir. Duygularımızın coşkun sular gibi çağlayarak, yüreğimize yol bulup akmasıdır. Kalbimize bir huzur, bir güven, bir heyecan vermesidir. Sözler seni bana anlatır. Senden bana bir yol olur, köprü olur. Bir bakıştır, bir gülüştür sözlerim.
Bir leylak kokusunun ferahlığında gel! Gönlüme huzur, yüreğime ışık ol! Geçip gittiğim yollarda bir izdin, mevsimlerden güzdün. Dökülen solgun yaprakların ışığında, hayatıma bir umut, yarınlarıma düştün. Düşlerde yeşeren umutlarım, gönlümde bir huzurdun. Şimdi bir huzurun sakinliğini yaşıyorum. Durgun sularda yol alan, rotasını bilmeyen gemiler gibiyim. Seyir halindeyim, seyrediyorum hayatı dört bucağından, dört bir köşesinden.

Yazar hakkında

duru kurugül

duru kurugül

Yorum yaz