Editörün Seçtikleri Şiir

Sarayın Eşiğinde

Mermer kapının üzerinden
sarkan baharın dalları..
geniş bir sofa…
Bir yanda üst tarafı pek seçilmeyen
merdiven basamakları,
öte yanda tül perdeli bir pencere…
Sofada:
Sen bir garipsin! Dediler.
sağa sola bakındım;
bir yanda
semalara doğru yükselen
merdiven basamakları,
öbür yanda
tül perdeli bir pencere…
Bir baş uzansın istiyordum pencereden
ki sarkan dalların gülüşü;
bir el beş on kuruş atsın..
uçan kuş, şakıyan bülbül
mutluluğum olsun!
Sağ elimden bir damar:
Henüz küçüksün, ıstırabı bilmezsin, dedi.
O anda Devletlim göründü.
Sâil olduğumu bilmiş olacak
ki mekânından:
İsteme! Diye seslendi.
Utandırdı beni.
Üzerinde parlayan nur sofayı sarmıştı.
Suçlu olduğumu anlayıverdim.
Utandım.
Utandığımı idrak ettiğim zaman
merdivenden üst kata yükselen
yolu buldum.
Vezir-i A’zam:
Dilencilikten vaz geçer,
merdivenlere düzgün basarsan,
huzura ulaşır
orada mükâfatlanırsın! Dedi.
İzmir 1960

Yazar hakkında

Suad Alkan

Suad Alkan

Yorum yaz