Deneme Editörün Seçtikleri

Dipsiz Kuyu

Bir yara ki en derinde kanıyor

Bir yara ki kızıl güllere boyanıyor

Koparıyorum ve kan içiyorum gözlerinden

Kızıl kıyametler kopmasın yüreğinde

Bu şehri acılarıyla ve yalnızlığıyla sana bıraktığım gün.

Ömür gelip geçiyor, zamansız ve mekansız

Bir yaprak misali bir o yana, bir bu yana savruluyoruz

Gözlerindeki buğulu bakışla ele verme kendini

Aynalar nem kapıyor, gözlerinden dökülen yaşlardan.

Bir buhar, bir sis olup kayboluyorum ansızın göklere

Bulutların üstünden seyrediyorum, içimdeki manzaraları

Kalp atışlarındaki seslerde buluyorum kendimi.

Yıllar herkes gibi beni de yoruyor!

Ömür geçiyor ve her gün bir mazi olarak yazılıyor deftere

Belki hayallerde, belki düşlerdeyim

Yakında zannettiğim bir an çok uzaklarda buluyorum kendimi

Kan ter içinde uykulardan uyanışım ve durmadan sayıklamalarım

Ama nafile!

Yalvarmalarıma, yakarışlarıma kimse cevap vermiyor.

Anlıyorum ki dipsiz kuyular içinde yalnız ve çaresizim

Tut ellerimi diyorum, avazım çıktığı kadar bağırıyorum.

Duyan yok, gelen yok, sesime ses veren yok!

Nerede kayboldum diyorum düşlerde mi gerçeklerde mi?

Yazar hakkında

duru kurugül

duru kurugül

Yorum yaz