Deneme

SEVGİ(Lİ)M

Benimle sevgili olur musun dedi kız utangaç ve bir o kadar bu teklifi karşının etmesi gerektiğini bildiği halde. Bunu söylemenin bir vazife olmadığını tahattur etmesiydi belki vicdanında. Biz değişik olmalıyız derdi hep içinden, belki de onun dışa yansımasıydı onun bu teklifte bulunması.
Çocuk duraksadı kısa bir süre. Kendisinin hazırlanmak için senelerdir uğraştığı soruyu, bir çırpıda söyleyivermişti arkadaşı. Yakında, pek yakında sevgilisi olacağı arkadaşı. Düşünmeye ihtiyacı olmadığını anlamıştı ikiside. Sebebini anlıyorlardı. Birbirlerinin gözlerine bakarak ellerini tuttukları an anlamışlardı artık zamanın onlar için aktığını. Birbirlerini öpmeye eğildikleri an çocuk kızın yüzünü avuçları içine aldı ve dedi ki: Gözlerin, yüzün, siretin tıpkı ay ve etrafındaki ışık gibi. Seni istemek değil aşk. Sana biz dedirtmek. Sana olan hasretim güneşin dünyaya olan hasreti gibi. Hep etrafında döndüm , sana ışık oldum seni ısıttım ama sen ve ben hiçbir zaman “biz” olamadık. Şimdi ise kavuştu aşık maşukuna. Sen bu sözleri senden önce kimlere söylediğimi düşünürken bu benim hiç umrumda olmayacak. Çünkü yıldızlar ve melekler şahit ki bu sözleri senin için ben ayırttım lügatlardan. Sen olmasaydın sonsuza kadar ayrılacaktı bu kelimeler anlam manalarından. Sensizlik divanında eriyip gidecekti kelime hazinelerinden.

Yazar hakkında

Mehmet Solmaz

Mehmet Solmaz

Yorum yaz