Deneme

Sahi unutalım mi, sen de kendini buna hazır hissediyor musun?

Sahi unutalım mi, sen de kendini buna hazır hissediyor musun?
Evet unutalım bence onca zulmü,onca yaşanmışlığı,onca hakareti ve daha nicelerini. Sen en çok hangisini unutmak istersin ya da unutabileceğin,unutmak istediğin acın, ne kadar hafif? Sokakta yürüyen aysenin tacizini mi? Amcası tarafından kaçırılan küçük Elif’i mi?kocası tarafından çocuklarının gözü önünde şiddete uğrayan anneyi mi? Sahi hangisini unutmak istersin? Hangisi hangisi;hangisini unutmak istersin? Dünyaya gelisimizi unutmuş gibi yaşıyoruz,hiçbir amacımız yokmuş,hiç ölmeyecekmişiz gibi yaşıyoruz. Siz de farkındasınız degil mi peki neden kabullenmek bu kadar zor? Biliyor musunuz unuttuğumuz en önemli şey nedir ya da bunların hepsinin sebebini… Nereden bileceğiz ki bilseydik halimiz bu kadar perişan mı olurdu? Nerden geldik ya da dünyadaki amacımız ne, biz nereden geldik nereye gideceğiz. Sormusuzdur elbet ama sormakla yetindik. Hep bir üstünlük savaşı,hep bir egoistlik,hep bir kimseyi tanimamazlik. Zor zamanlarda birbirini arayan dostlar nerde,Allah yolunda her şeyini harcayan müslüman kardeşimiz nerde,bir salgın bir depremle Allah’ı hatırlayanlar,bunca şey yaşanmadan önce Allah’ı hatırlamak nerde? Sürekli soru var degil mi? Evet çünkü unutmamız gereken o kadar çok şey varken unutulmaması gereken şeyleri unutuyoruz. Aslında benim amacım size bir şeyleri unutturmak degil aksine bir şeyleri rol model alarak hatırlamak,bundan önceki hayatımıza geri dönmek, eminim sizde istiyorsunuzdur. Sahi sen hangi telden çalmak istersin? Bunca yaşanmışlığın arasında insanlara olduğu gibi davranmak,onlara el uzatmak,onların arkasından konuşmamak,gerektiği yerde onlara yol göstermek mi, yoksa hiçbir şey olmamış gibi kötü bir şey yaşandı diye onları kabullenip yoluna devam mi etmek istersin? Farkındayım,görüyorum siz de görüyorsunuz,bir kuruş için kendini unutup bütün hakaretleri ve zulmü yapan insanları,amaçlarının sadece para olanları,en üst statüye erişme kavgası,bu dünya için birbirini yiyip bitiren insanları. Çok üzücü,perişan bir haldeyiz. Çocuk ölüyor,fakir eziliyor ama adalet de gerekiyor,çünkü o parayı elde etmek için belki de bircok seyden kendini mahrum birakiyordur bilemeyiz)büyükler çocuklarının geçimi için iş arama peşinde…daha niceleri sizce de gülünç bir durum değil mi? Bu kadar şey varken neden hâlâ koşuşturma peşindeyiz,neden hâlâ bir şeyler fark edilmiyor? Olan bunca şeyden hâlâ kendimizi sorumlu tutmuyoruz. Nasıl fark edilecek, bir şeyler nasıl yoluna girecek gerçekten anlaması zaman alacak. Unutmayalım; her şey sizden ya da bizden ibaret değil, yalan uğruna değil, gerçekler uğruna savaşalım.
Kalın Sağlıcakla

Yazar hakkında

ibrahim halil demir

ibrahim halil demir

Yorum yaz