Deneme

Güneşin Onbir Rengi

“Bana benzemeyenleri iteleyip,
Benim gibi düşünmeyenleri ihanetle suçlayacağım.”
“Benim şebnemim bu küçücük odaya düştü.
Ve asla büyümemeye yemin ettim.
Ya sizin ki?

Herkes nasıl da alışmış kendisi dışındaki her şeyi hor görüp dışlamaya! Sanki herkes aynı şekilde dünyaya gelmiş gibi … Herkes yanındakini kendisine benzetmeye çalışıyor.Başkalarını kendisi gibi davranmaya,düşünmeye,konuşmaya,bakmaya,görmeye çalıştırıyor.Böyle kişiler insanlar, kendileri oldukları için değil de değiştirmek için yanındalar sanki. Biri farklı düşünüyorsa dışlanılır ve başkalarının gözünde bir şey bilmiyordur,kendini kandırıyordur. Boş hayallerin peşine düşmüştür. Hayallerle gerçekler farklıdır gibi sözler sarfedilir. Bi bildiği vardır demezler. Hayata bakış açısı farklıdır diye düşünmezler,düşünmek istemezler. Herkes aynı koşullarda yaşamıyor ki aynı şekilde de düşünebilsin. Herkesin kendine göre bir hayatı,çevresi,ailesi,görüşü,düzeni,kuralları vardır.Kişi bunlardan bağımsız düşünülmemelidir. Herkes özgür,hür olmalıdır.Insanlar aynı değil diye dışlanmamalıdır,suçlanmamalıdır. Farklı dine,ırka,ülkeye,düşünceye,yöreye,tene,dile sahip diye birileri karalanmamalı,yok sayılmamalı ve öldürülmemelidir. Herkese saygı duyulmalıdır. Bu kadar aşağıda sebeplerden dolayı kimse kimseyi yok saymamalı. Böyle kabuğu doldurmayacak nedenlerden dolayı insanlar birbirlerinin varlığına son vermemelidir. Insanlar her geçen saatte insanlığı azaltıyorlar ,bitiriyorlar. Ancak hiçbir şey bir arada yaşamaya mani değil ki …
Sevgi,saygı,hoşgörü,duyarlılık olduktan sonra her yer yaşanılabilirdir. Önemli olan tek taraflı bakmak değildir,önemli olan tümüyle bakabilmektir. Ben ben diyip durmak değildir marifet.Sorunlara insanca yaklaşabilmektir asıl değerli olan şey. Sorunlar en az zararla nasıl çözülebilir diye düşünmektir,kafa yormaktır anlamlı olan. Hepimizin aynı olması güzel,doğru,iyi bir şey olsaydı yaratan hepimizi aynı yaratırdı. Hepimizin birbirimizden farklı bir yüzü olmazdı. Hepimiz farklı düşüncelerle,duyuşlarla,renklerle varız bu hayatta. Verilen kimlikler değildir bizi iyi,doğru,samimi,içten,önemli kılan. Sahip olduğumuz kimlikler sadece gözle görülen ufak şeylerdir. Önemli olan ufak şeylerin ardına gizlenenleri görebilmektir. Onları göremezsek görünenlere takılıp düşeriz. Saygıyı,sevgiyi,aşkı,mutluluğu huzuru,sadakati bırakmadıktan sonra yaşam adına hiçbir şey bırakamayız. Ne kendimiz için güzellikleri yaşatırız ne de başkaları için. Bu hayatta herkes elindekileri güzellik,mutluluk,huzur adına dökebilmeli. Hepimiz birbirimize tanıdığımız güzellikler kadar varız veya var olmuşuzdur. Bu hayatta kırıp dökmek marifet değildir asıl marifet arayı bulabilmektir. Bir arada yaşayabilmektir. Dost olabilmektir. Aynı güzellikleri tadabilmektir…

Yazar hakkında

Seval Altın

Seval Altın

Yorum yaz