Deneme

Evrenin Ritmi

Dünya dönmeye devam ettiği müddetçe sizin de bi şeylere yaramanız, gerekir. Insanların birbirine tahammülü kalmadığı gibi işlerine yaramayanları da istemeyeceklerdir.
Evrene dönüp baktığımızda herkes işine yarayanları ister yaramayanları da ya bi kenara iter ya da hiç bi şekilde görmek istemez. Işlevi olduğu zaman kıymetli , değerli ve çok iyidir; işlevini yitirdiği zaman ise kıymetsiz , taşınılması istenmeyen bir yük , değersiz bir eşya gibi muamele görür.
Geçmiş zamanda çok iyi bir dost , bir arkadaş iken şimdiki zamanda anlamsız değersiz bir varlık … Her şey yaradığı kadar , yaramayan şeye geçit yok , tahammül yok . Yaramayan şeyin bulunmasına lüzum yok . Gölge etmekten başka neye yarar ki?? Ederi olan her şey ,herkes tarafından aranılır, el üstünde tutulur , her an yanlarında bulunsun istenilir , her zaman farkedilir. Ederi olmayan ise hiç fark edilmez , fark edilse de sadece yarattığı eksiklikler yüzünden sinirleri alt üst eden , görülmeye tahammül edilmeyen , çirkin bir varlıktır. Insan hayata kendisi için devam etmeli başkası için değil. Gün gelir uğruna yaşamınızı feda ettikleriniz hiçbi şey yapmamışsınız gibi muamele eder size … Ne yaptınız ki ? sorusuyla karşılaşıverirsiniz. Kendinizi bu soruyla başbaşa bulursunuz. Geçmişte yaptıklarınız da söylediğimiz gibi geçmişte kaldı. Şimdi ne oluyor, ne yaşanıyor ona bakılır , ona göre kesilip biçilirsiniz. Değişken varlıklar olduğumuz için değişmeyen , sabit bi şey yoktur . Insan bundan dolayı kendisi için yapmalı yapacaklarını . Aynasını kendi yüzüne çevirmeli başkasına değil , kendisini görmeli başkasını değil. Yaşamını kendine göre devam ettirmeli başkasına göre değil. Başkaları için iyi düşünebilirsiniz, iyi duygular besleyebilirsiniz ama onlar sizin gibi düşünmeyebilirler. Sizden çok farklı amaçlar peşinde olabilirler. Nasıl olsa herkes sadece ben derdinde. Başkaları için istediklerinizin bi önemi yok istediklerinizi gerçekleştirmediğiniz sürece. Insan, başkaları için kendini yok saymamalı. Başkalarını mutlu etmek derdine düşerken kendini unutmamalı, bi yerlerde bırakmamalı… Böylesi değişen bi dünyada her şey hiçleşebiliyor.
Insan başkasının kapısını açmaktan önce kendi kapısını açmalı. Başkasının rastlantıyla açacağı bi kapı olmamalı insan. Her gün kendisi açıp , kontrol etmeli ,ne istediğini , ne yapması gerektiğini sormalı, içindekileri dinlemeli, seslerini duymalı. Içindekileri susturmak ve başkalarının istedikleri peşinde koşmak yerine kendine dönmeli . Kim için ne yaptığınız görülmek istenmemekle unutulup gider . Nefes tükettiğinizle kalırsınız . Çok işler başardığınız , fedakarlıklar ettiginiz,kendinizden verdiğiniz anlarda iyisiniz. Bunları yapamadığınız anda ise işleviniz bittiğine göre gitme vaktinizdir…

Yazar hakkında

Seval Altın

Seval Altın

Yorum yaz